Huzeyfe

yazılarım etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Günün yorgunluğu omuzlarıma çökmüştü ama içimde tarifsiz bir ihtiyaç, hüzün vardı. Susarak düşünmek, adım adım içime yürümek, o sorunu bulup yok etmek istedim. Telefonu sessize aldım. Kimseye haber vermeden evden çıktım. Sokaklar her zamanki gibi sessiz, her zamanki gibi kalabalık hissettirdi. Kulaklığımı taktım maksat arka plan da bir şeyler çalsındı.

Bazen yalnızlık çevrende kimse olmadığında değil, kimseyle aynı hisleri paylaşamadığında gelir ya…İşte o hâl vardı üzerimde. Yine kalabalığın için de yalnız kalmıştım. Hava serin, rüzgar hafifti. Gözüm bir pencereye takıldı, içerde bir masa, üstünde çaydanlık ve yanında diz çökmüş bir anne.

İçimde bir şey titredi. Ne çok şeyi gözden kaçırıyoruz gündüz telaşlarında. Oysa gece her şeyi yavaşlatıyor, büyütüyor.

Bugün yürürken dua ettim. İsmini anmaktan çekindiğim birini kalbimde yine yokladım.

“Rabbim, kalbimi temizle, yolumu berraklaştır, razı olacağın bir yolda yürüt” dedim.

Kimi zaman kalbimiz bile yönünü kaybediyor ama ne güzel ki her akşam yeni bir yön bulma imkânı sunuyor insana ya da ben öyle hissediyorum.

Her adımda geçmişin bir parçası döküldü üzerimden. Bazı hatalar, bazı pişmanlıklar. Unutmuyorsun, ama alışıyorsun. Kendini affetmeyi öğreniyorsun. Çünkü yol ancak affettikçe açılıyor.Herkes hata yapabilir ama marifet, bunun bir hata olduğunu fark edip kendine kızmadan ders almakta.

Sokağın sonunda bir banka oturdum. Başımı göğe kaldırdım. Ay oradaydı yıldızlar pek görünmüyordu. Bana değil belki ama. Ben kendime bakıyordum. Ve fark ettim ki, bu yürüyüş bedenimi değil, kalbimi yormuştu. Ama güzel bir yorgunluktu bu. Temiz, sessiz ve dolu. Eve döndüm.

Her şey aynıydı ama içimde bir şey artık eskisi gibi değildi.

Belki de sadece yürüyüş değildi bu.

Belki de ben, akşamla birlikte kendime doğru biraz daha yaklaşmıştım. Bugün hayallerim için birer birer adımlar attım umarım her şey güzel olur selametle ^_^

Hayatta hepimizin dönüp baktığında “keşke” dediği anları olur. Bazı seçimlerimiz, bazı insanlara verdiğimiz değer, bazen de görmezden geldiğimiz işaretler, ben bunu nasıl farketmemişim dediğim günleri de eklemesem olmaz. Bunların her biri aslında birer öğretmendir. Kalbimizi inciten şeyler bile, ileride nasıl biri olmamız gerektiğini, nasıl devam etmemizi fısıldar bize. Tabii bunları fark edebilmekte bir meziyettir.

Ama bir noktadan sonra artık şunu öğrenmeliyiz:

Hayat geçmişe takılıp kalmak için değil, farkındalıkla ileriye yürümek için.

Zihnimizde taşıdığımız yükleri bırakmadan yeniye yer açamayız. Bir kapıyı kapatmadan yenisi açılmaz. Böyle bir hata yapıp yeni kapılar açar isek kapatmadığımız kapılar karşımıza tekrardan çıkacak demektir.

Bu yüzden kendimize dürüstçe şunu sormalıyız:

“Ben gerçekten yol almak istiyor muyum, yoksa sadece hatırlayıp üzülmeyi mi seviyorum? . ” İşte bu soru hayatımızın kritik dönüm noktalarından ilk adımı oluşturuyor.

Bazı yüzler silinmeli hafızamızdan, bazı duygular yıkanmalı içimizde. Çünkü biz artık o eski hâlimiz değiliz. Gelişmekte olan zamana ayak uydurmalı,
akıp giden zamanı boşa harcamamalıyız.

Her yaşadığımız, her düşüşümüz bize bir şey öğretti.

Artık daha bilinçliyiz, daha seçiciyiz, daha sakiniz.

Ve en önemlisi: Artık hayal değil, hakikat istiyoruz.

Hayat, seni daha iyilerine hazırlarken sen hâlâ geçmişin gölgesinde yaşıyorsan;
o geleceğe haksızlık ediyorsun.

Geçmişte ne yaşandıysa yaşandı. Kırıldın, inandın, kaybettin belki…

Ama unutma: Şimdi yeniden başlama zamanı.

Sana düşen tek şey, geçmişten aldığın derslerle daha güçlü bir sen olarak yola devam etmek. Yeni başlangıçlar için bazen o kağıtları buruşturup atmak gerekir üzerine tekrardan yazmaya çalışmak yıpratır. Yeni bir sayfa açıp yeniden bir rota oluşturmak hedefimizi, gayemizi belirlemek işimizi daha da kolaylaştıracaktır.

Unutma, farkındalıkla yürüyen insanın yolu, ne kendine ne de başkasına zarar vermez.

Ve bu da zaten huzurun ta kendisidir. Bir sonraki yazımda görüşmek üzere esen kalınız :).

Selam ^_^, bugün sizlere geçirdiğim güzel hafta sonundan bahsedeceğim. Bir pazar klasiği olan günlük rutinleri halledip gezemeye çıkma fikri vardı aklımda. Acaba sahile mi gitsem yoksa doğaya mı gitsem düşünceleri arasındayken işlerimi bitirip.

Hafta sonunun yavaş akan saatlerinde, kendimi doğanın şefkatli kucağına bıraktım. Şehirden, insanlardan, karmaşadan uzak.
Sadece ben ve önümde usulca akan bir su. Küçük bir dere değil bu sadece, sanki içimdeki yorgunluğa derman olacak bir huzur nehri gibi. Şırıltısı, kulaklarımda değil, kalbimin tam ortasında yankılanıyor.

Yanına oturmuşum, toprağın serinliğini bedenimde hissediyorum. Arkamda ormanın gölgesi var. Çam ağaçları heybetli bir sessizlik içinde yükselmiş göğe. Aralarına karışmış farklı türde ağaçlar da var, kimi genç, kimi yaşlı… Ama hepsi bir arada, hiçbirinin kimseyi itmediği, rahatsız etmediği bir uyum içinde. Doğanın adaleti bu: sessiz ama adil, sade ama derin.

Kuşların sesleri sanki içimdeki sessizliğe eşlik ediyor. Bir kısımı uzaktan, bir kısımı yakınımda… Rüzgâr ara sıra dalların arasından geçiyor, saçlarımı okşayan bir dost eli gibi hafif, yumuşak.
Her şey o kadar sade ki burada; zaman yavaşlıyor sanki.

İleride bir ekskavatör iş makinesi görüyorum, hareketsiz. Belki birazdan çalışacak, belki de doğanın dengesini fazla bozmadan, bir yol geçirmeye çalışacaklar buradan. İçimden bir his, doğaya kıymamak için çabaladıklarını söylüyor. Umut ediyorum sadece, bu güzellik hiç bozulmasın diye çünkü doğa her zaman kendini kolay bir şekilde toparlayamıyor zaman alıyor.

Kafamı kaldırıp baktığımda çamların arasından süzülen gökyüzüyle göz göze geliyorum. Gökyüzü mavi ama sessiz; doğanın nefesi gibi, ağır ağır ve huzurlu bir o kadar da oksijen bakımından zengin.
Kendime sorarken buldum, en son ne zaman böyle durup sadece baktım ? Hatırlamıyorum bile.

İşte tam burada, bu manzarada, bu huzurda bir şeyler eksik değil.
Kendimi tamamlanmış hissediyorum. Belki de ihtiyacım olan tek şey biraz sessizlik, biraz yeşil ve biraz suyun sesiymiş. Belki de hayatın yorgunluğunu atmak için ne uzun tatiller, ne lüks kaçamaklar yapmak gerekmiyormuş. Bazen sadece bir akarsu kenarında oturmak yetiyormuş.

İçim huzurla dolu. Bu anı yazmak, belki bir fotoğrafla ölümsüzleştirmek istedim. Ama ne yazarsam yazayım, buradaki sessizliği, suyun o naif melodisini ve ağaçların kokusunu tam anlatabileceğimi sanmıyorum. Yine de denemeye değer di. Çünkü bu anı unutmamalıyım. O mükemmel olduğunu düşündüğüm manzarayı aşağıya bırakıyorum sizce de çok güzel değil mi ? cevaplarınızı yorumlar da bekliyor olacağım :) bir sonra ki yazımda görüşmek dileğiyle esenlikler.

Selam arkadaşlar bu yazımda bir cümlenin ne kadar gizemli ve merak uyandırıcı olduğundan
bahsetmek istedim ^_^ . Cümleyi hemen aşağıya bırakıyorum,

"Hakkınızda hayırlı olduğu halde bir şeyden hoşlanmamış olabilirsiniz.

Sizin için kötü olduğu halde bir şeyden hoşlanmış da olabilirsiniz.

Yalnız Allah bilir, siz bilmezsiniz."

Bakara Suresi:216•

bu cümleyi çok düşündüm çok düşündüm ve son olarak şöyle bir açıklama getirdim. Dünya ya bir kere geliyoruz bir işte veya alacağımız bir karar nitekim bazı şeyleri düşünmek gerekiyor örneğin bu bir iş olsun kendimizce düşünelim maddeler halinde yazacağım tabi bu kendi görüşüm :)

Bu iş bize ne gibi artılar katıyor ne gibi eksileri var.
- İbadetlerimi yapabilecekmiyim ?
- Allah ile olan mesafem artacak mı ? azalacak mı ?
- Aileme ne kadar vakit ayırabilirim ?
- Bu işi severek yapacak mıyım ?
- Aldığım maaş yetecek mi ?

Ya da tam tersi olabilir iş bulamayıp zor durumdasınızdır mecbur çalışmanız gerekiyordur.
Bu durum da ise sabır etmek gerekiyor en azından geçimimi sağlayacağım bir işim var şükürler olsun yani şükretmek ve dua etmek gerekir çünkü daha da zor şartlarda olan insanlar olabilir. Belki de bu iş bizim için hayırlı olandır ama bazı konular da hoşumuza gitmemiş olabilir.

Unutmayalım burası dünya burada her şey yaşabiliriz iyisiyle kötüsüyle ama kilit nokta şu ki her daim Allah tan uzaklaşmamak gerekiyor. Ne kadar zor şartlarda olursanız olun üzgün olsanızda yine onun kapısını çalın çünkü herkes gitse dahi yine o kalacaktar ve vakit geldiğinde tekrar o na yani
Allah a döneceğiz. Her zaman mutlu olun gülün ve hayatın tadını çıkarın yarın ne olur demeyin
elbette tedbir alın ama bir çok konuyu hatta yapabilirseniz her şeyi
Allah a bırakın bakın nasıl tüy kadar hafif kalıyorsunuz.

Helal ve alın teriyle kazanç sağlayın her şey nasiptir ve nasipten öte yol yoktur. Umarım her şey in hakkınızda hayırlı olanı olur. Kendimce anlatmak istedim ama ne kadar doğru anlattım bilmiyorum yanlış anlattıysam affola düzeltmemi istediğiniz yer olursa mutlaka yorum yazın okuduğunuz için teşekkür ederim kendinize iyi bakın esen kalın... :)

Merhaba arkadaşlar yakın zamanda bir film izledim süperdi işçi ve patronlardan bahsediliyordu
bazı kısımları işçi ve patronun bakış açısından alınmıştı, en güzel kısım ise

İşçileri savunmasıydı ve filmin sonuna doğru güzel bir şekilde izleyiciye

bir açıklama yapıldı ve benimde düşüncem o yönde olduğundan hemen yazmak

istedim sizler için bloğuma aktardım aşağıdaki yazı sadece videodan alıntıdır ve videoyu fotoğraf ın altında vereceğim inşallah beğenirsiniz. Bazı filmler size hayattan dersler çıkartır önünüzü açar tekrardan uyanırsınız bazıları ise sadece gülüp geçilmesi için çekilmiştir çoğu tür filmler her zaman iyidir ama bazı filmlere çok az rastlanır filmin ismi yaşamak güzel şey izleyecek olursanız yorumlarınızı bekliyor olacağım

Harcarken harcanmayın,

21 yıllık reklamcıyım bu işin okulunu okudum

reklam dersinin ilk cümlesi şuydu; reklamın amacı tüketicinin ihtiyaç sıralamasını değiştirmektir. Hani bazen bir malı/eşyayı alamadığınızda üzülüyorsunuz ya, üzülmeyin bu sizin gerçek ihtiyacınız değil. Hani bazen bir malı/eşyayı aldığınızda seviniyorsunuz ya sevinmeyin, o sizin gerçek ihtiyacınız değil. Biz reklamcılar sizin ihtiyaç sıralamanızı değiştiriyoruz. Bazen de yapay ihtiyaçlar yaratıyoruz.

son sözüm şudur sevgili tüketici;

Tüketirken tükenmeyin,

Harcarken harcanmayın.

Bir Sakız'da alsanız, bir otomobil de alsanız, harcadığınız para değil hayatınız, çünkü; o parayı kazanmak için ömrünüzü harcıyorsunuz, günlüğünüzü haftalığınızı herneyse bir gazoz için ömrünüzün bir saatini, bir gömlek için ömrünüzün beş gününü harcıyorsunuz. Harcarken harcanmayın, harcarken harcamayın.